Wielkanoc w tradycji ludowej /cz. III

23.12.2021  |   Biała znana i nieznana

Wielkanoc w tradycji ludowej /cz. III

Wielkanoc w tradycji ludowej /cz. III

Wielka Sobota w tradycji ludowej to czas radosnego oczekiwania. W tym dniu święcono koszyczek z pokarmami, które spożywano podczas wielkanocnego śniadania. Tego dnia święcono również wodę i ogień.

Zwyczaj święcenia pokarmów w Wielką Sobotę ma korzenie pogańskie, został jednak uświęcony przez Kościół. Dzisiaj święcimy w Kościele tylko symboliczne pokarmy, które mieszczą się w niewielkim, zazwyczaj wiklinowym koszyczku. Dawniej pokarm święcono w chałupie najbogatszego gospodarza, przy wielskiej kapliczce lub przydrożnym krzyżu. W niektórych wsiach wierni udawali się z pokarmem do kościoła.

Wprawdzie dzisiaj święcenie pokarmów odbywa się w świątyniach. Bywają jednak wsie, gdzie nadal przynosi się święconki do domu jednego z gospodarzy a święci je ksiądz, który tam przyjeżdża.

Dawniej gospodarze przynosili kosze, w które wkładano pokarm przeznaczony do spożycia w czasie świąt, tzw. święconka składała się z dużej ilości jaj, bochenka chleba, kiełbasy, boczku, sera, masła, korzenia chrzanu, soli.

Każdy ze składników święconki posiadał swą odrębną symbolikę:

  • Baranek, był symbolem zmartwychwstałego Chrystusa.
  • Jajko, było symbolem rodzącego się życia.
  • Chrzan, był symbolem siły.
  • Wędlina, była symbolem płodności i dostatku.
  • Ser, był symbolem zdrowia dla zwierząt hodowlanych w gospodarstwie.
  • Sól, była symbolem oczyszczenia domostwa od złego oraz istotą prawdy.
  • Ciasto, najczęściej babka, była symbolem kulinarnych umiejętności gospodyni.

W Wielką Sobotę wraz z pokarmami święcono również wodę, która przechowywana była w specjalnych naczyniach. Używano jej do święcenia ludzi, zwierząt i domostwa przez cały rok. Święcona woda miała chronić domowników przed wszelkim nieszczęściem. Tego dnia święcono, późnym wieczorem również ogień. Rozpalano wówczas blisko kościoła z gałęzi tarniny, śliwy, cierni głogowych i starych palm ogniska. To właśnie popiołem z tych ognisk posypywano w Środę Popielcową głowy wiernych. Po poświęceniu ognia, wierni mogli zabrać ze sobą powstałe z ognisk ciernie, które umieszczali najczęściej w stropie domu, aby chroniły ich i ich domostwa. Dzieci zaś robiły z kościoła wyścigi z cierniem do domu, a ten kto wygrał miał się nie skaleczyć przez cały następny rok.

About Us

We must explain to you how all seds this mistakens idea off denouncing pleasures and praising pain was born and I will give you a completed accounts off the system and

Get Consultation

Contact Us