Muzeum Południowego Podlasia

Wiosenne porządki
(1 marca – 7 czerwca 2009)
Wiosnę witano generalnymi porządkami. Święta w tym okresie związane były z odradzającą się po zimie przyrodą. Była to pora, w której miały się spełnić wigilijne i bożonarodzeniowe wróżby oraz życzenia: dostatku i urodzaju. By tak się jednak stało trzeba było na to zapracować…
Wielki Czwartek, zw. też „Czystym Czwartkiem” wyznaczał granicę świątecznych porządków. Do tego dnia należało zakończyć gruntowne sprzątanie: wysprzątać chałupę, obejście, wszelkie sprzęty, wybielić ściany. Przemiany, jakie następowały w XVIII/XIX wieku w urządzeniach ogniowych oraz w oświetleniu izby wiejskiej, spowodowały zanikanie czarnych dymnych izb i pozwoliły na wprowadzenie wielu dekoracyjnych przedmiotów. Malowano piece, ściany i pułapy wapnem, glinką, a później farbami klejowymi . Zaczęto dekorować ściany oraz belki pułapowe malaturą, wycinankami, malowankami, pająkami, obrazami malowanymi na szkle.
Przywitanie wiosny to również odpowiednie przygotowanie pola pod zasiew, bo tylko dobrze uprawiona gleba może zapewnić urodzaj. Zanim rozpoczęto orkę należało pole nawieźć. Następnie rozpoczynano orkę, to ona w dużej mierze gwarantowała dobre zbiory. Spulchniała ziemię dzięki czemu ta lepiej chłonęła wodę i nawozy. Dopiero wówczas można było rozpocząć siew.
Dzięki wynalezieniu i udoskonaleniu narzędzi orackich praca ta stała się łatwiejsza i bardziej skuteczna.